Sekcja sportowa Kangurki

Pragnę zwyciężyć, lecz jeśli nie będę mógł zwyciężyć,
niech będę dzielny w swym wysiłku”

Tak brzmi przysięga wypowiadana w imieniu wszystkich sportowców uczestniczących w zawodach Olimpiad Specjalnych.

Ruch ten narodził się w Stanach Zjednoczonych ponad trzydzieści lat temu z inicjatywy Eunice Kennedy Shriver, która podjęła się stworzenia międzynarodowej organizacji sportowej dla osób z upośledzeniem umysłowym. Dzięki tej organizacji ci, których świat nauki uznał za niezdolnych do udziału w rywalizacji sportowej, mogą brać udział w zawodach, przeżywając radość i dumę ze swoich sportowych osiągnięć.
Obecnie Olimpiady Specjalne zrzeszają ponad milion sportowców z upośledzeniem umysłowym w ponad 200 krajach na całym świecie.

W Olimpiadach Specjalnych mogą brać udział osoby ze zdiagnozowanym upośledzeniem umysłowym, bez względu na jego stopień czy współwystępujący inny rodzaj niepełnosprawności fizycznej lub zmysłowej. Udział w treningach i zawodach sportowych Olimpiad Specjalnych nie wymaga uiszczania żadnych opłat przez zawodników ani ich rodziny.

Idea Olimpiad Specjalnych dotarła do Polski w połowie lat 80 i przyjęta została z wielkim entuzjazmem szczególnie przez środowiska, na co dzień pracujące z osobami z upośledzeniem umysłowym. Ruch Olimpiad Specjalnych bardzo szybko zyskał poparcie rodzimych władz oświatowych i sportowych, jak również sympatię wielu wpływowych osobistości ze świata polityki, biznesu i sfer artystycznych. Wszystko to sprawiło, iż jego rozwój w naszym kraju od początku był bardzo dynamiczny i ruch ten szybko zakorzenił się praktycznie na obszarze całej Polski.

30 listopada 1990 roku Stowarzyszenie Olimpiady Specjalne Polska zostało przyjęte w poczet członków Polskiego Komitetu Olimpijskiego. Od 24 stycznia 1999 roku stowarzyszenie nosi nazwę OLIMPIADY SPECJALNE POLSKA.

Misją Olimpiad Specjalnych jest zapewnienie osobom z upośledzeniem umysłowym w wieku, co najmniej ośmiu lat, całorocznego cyklu treningów i zawodów sportowych w całym szeregu dyscyplin olimpijskich. Zapewnia im to ciągły rozwój sprawności fizycznej, daje możliwość demonstrowania odwagi, doświadczenia radości i dzielenia się nagrodami, umiejętnościami i przyjaźnią z rodzinami, innymi zawodnikami Olimpiad Specjalnych i społecznością lokalną.